طراحی مدل دیپلماسی رسانه ای جهت دستیابی به برند ملی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 گروه مدیریت رسانه، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

چکیده

برندهای ملی با تصویری که از یک کشور نزد افکار عمومی جهان میسازند، جایگاه قابل توجهی را برای هر کشور ایجاد میکنند. صرف نظر از اینکه یک کشور چه ظرفیتهای درونی برای خلق و ارتقاء برند ملی خود دارد، پتانسیل و نقشی که ارتباطات و رسانه در برندسازی ملی دارد، بسیار حائز اهمیت است. هدف کلی این پژوهش شناخت لازمههای دیپلماسی رسانهای برای دستیابی به برند ملی به عنوان یکی از عناصر تاثیرگذار بر تصویر ملی کشورها است. جهت شناسایی عناصر رسانهای مؤثر بر برند ملی، با افرادی که در حوزة رسانه و ارتباطات بینالملل از خبرگی آکادمیک و تجربی برخوردار بودند، مصاحبههای عمیق صورت گرفت. سپس با تجزیه و تحلیل این مصاحبهها به روش تحلیل تم،  “ مدل دیپلماسی رسانهای جهت دستیابی به برند ملی”  طراحی شد. بر اساس مدل حاصل از نتیجة این پژوهش، هفت شاخص برند ملی عبارت از توریسم، موقعیت جغرافیایی، تاریخ، مردم، سیاست و حکومت، فرهنگ و اقتصاد است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد، برای معرفی برند ملی نیاز به فراهم کردن الزاماتی است که بخشی از این الزامها به فعالیتهای رسانهای مربوط میشود. همچنین در این مدل به تاکتیکهای دیپلماسی رسانهای که منجر به دستیابی به برند ملی و یا ارتقای آن میشود اشاره شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Designing a Model of Media Diplomacy to Create a National Brand ‏

نویسندگان [English]

  • zeynab shahini 1
  • seyed mahdi sharifi 2
1 Tehran
2 Department of Media Management
چکیده [English]

 
National brand, by making an image of a country among international public opinion, is very   important for every country. Regardless to the domestic potentials of a country to create a national brand, the role of the media in such an effort is of great importance. The main objective of this study is to show the need for media diplomacy in making a national brand which is an influential factor for national image of any country.
In order to identify the determining media factors that play a role in creating national brand , in-depth interviews have been made with media scholars and international communications studies and experienced individuals . Then, by analyzing these interviews using “Theme analysis model”, the Media Diplomact Model was designed for creating national brand.
Based on the achieved model, 7 indicators of a national brand are as follows: tourism, geographical location, history, people, politics and government, culture and economy. Findings of this study show that for publicizing a national brand, some preparations should be made and a part of such preparations is media activities. Meanwhile, in this model references have been made to media diplomacy tactics that help to create or promote a brand

کلیدواژه‌ها [English]

  • Brand
  • National Brand
  • National Image
  • Media Diplomacy and Model
اسماعیلی، علی‌محمد (1388)، دیپلماسی رسانه‌ای با تاکید بر نقش صدا و سیما، موسسة جام‌جم، تهران.
اصغری ثانی، حسین و محمدجواد رنجکش (1393)، “ نقش عوامل نرم‌افزاری در تحول منزلت ملی قطر2011- 1995”، دوفصلنامة مطالعات قدرت نرم، سال چهارم، شمارة 10.
امین‌فرد، احمد (1396)، “ راهبردهای ارتقای دیپلماسی رسانه‌ها در زمینه توسعۀ فرهنگی ایران برای دوران پسابرجام”،  فصلنامة انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، سال چهاردهم،  شمارة 50.
آشنا، حسام‌الدین (1394)، “ راهبردی برای بهبود تصویر ملی ایران”، فصلنامة  شبکه مطالعات سیاست‌گذاری عمومی، شمارة مسلسل 7700117.
باوی، محمد (۱۳۹۴)، “ بررسی تاثیر سودآوری و جریان وجوه نقد عملیاتی بر ارزش علائم تجاری (برند) در سطح صنایع مختلف و مقایسة آنها”، کنفرانس بین المللی علوم انسانی، روانشناسی و علوم اجتماعی. تهران.
خرازی‌آذر، زهرا (1387)، “ دیپلماسی رسانه‌ای”،  مجموعه مقالات دیپلماسی رسانه،  معاونت پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی مجمع تشخیص مصلحت نظام، تهران.
خرازی‌آذر، زهرا (1393)، کمپین دیپلماسی رسانه‌ای؛ عطف به ارتباطات استراتژیک،  دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها، تهران.
دلیری، جواد (1396)، “ بررسی شاخص‌های برندسازی شخصی و سیاسی ترامپ و بازنمایی رسانه‌ای آن با تأکید بر رقابت‌های انتخاباتی 2016 ایالات متحده”، فصلنامة رسانه، سال بیست و هشتم، شمارة 2.
رستگار، امیر، باقر ساروخانی، اصحاب حبیب‌زاده و شهناز  هاشمی، (1397)، “ الگوی دیپلماسی رسانه‌ای در مراکز روابط‌عمومی: یک مطالعۀ کیفی”،  فصلنامة انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، سال چهاردهم،  شمارة 53.
روشندل اربطانی، طاهر و سیاوش صلواتیان (1389)، “ طراحی مدل نقش رسانه‌های جمعی در مدیریت مرحله پیش از بحران”،  فصلنامة علوم مدیریت ایران، سال پنجم، شمارة 17.
ﺳﺮوﺳﺘﺎﻧﻲ، ﺻﺪیق (1375)، “ ﻛﺎرﺑﺮد ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺤﺘﻮی در ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ”، ﻓﺼﻠﻨﺎمة ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، شمارة 8 .
سلطانی‌فر، محمد و لیلا خانزاده (1392)، “ دیپلماسی رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران، فرصت‌ها، چالش‌ها، آسیب‌شناسی و راهبردها”،  فصلنامة مطالعات فرهنگ ـ ارتباطات، سال چهاردهم، شمارة 22.
شریفی، سیّدمهدی (1391)، “ طراحی و تبیین مدل توسعه منابع انسانی جهت دستیابی به شهرت رسانه‌ای”، رساله دکتری، دانشگاه تهران.
صالحی، سیّدرضا (1386)، “ رسانه‌ها نقد قدرت و عرصه عمومی”، پژوهشنامه پژوهشکده تحقیقات استراتژیک، شمارة 9.
صباغیان، علی (1393)، جام‌جهانی فوتبال؛ هویت ملی و منزلت بین‌المللی، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تهران.
علوی، سیدبابک و آرین قلی‌پور (1388)، “ شناسایی عوامل مؤثر بر رفتارهای فراتر از نقش اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها: مطالعه‌ای در دانشگاه صنعتی شریف”،  فصلنامة علوم مدیریت ایران، سال چهارم، شمارة 14.
قاسمی، ساسان و علی صمیمی (1393)، “ برندسازی و دستیابی به قدرت نرم در توریسم”، روزنامه دنیای اقتصاد، شمارة 3207.
کردانی، سجاد (1394)، “ بررسی نقش برندهای ملی در تصویرسازی بین‌المللی از کشورها در راستای دیپلماسی رسانه‌ای آنها”،  پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات.
کیانی آذر، بهاره (1393)، “ تحلیل مؤلفه‌های مؤثر بر تصویر ذهنی و ارائه الگوی برند ملی در صنعت گردشگری”،  پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
موحد، مجید، مریم حسینی و فرزانه کاووسی (1390)،  “ رسانه‌ها و هویت ملی، مطالعه جامعه شناختی رابطه بین رسانه‌ها و هویت ملی”،  فصلنامة انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات،  سال هفتم، شمارة23.
مهدی‌زاده، سیّدمحمد (1389)، نظریه‌های رسانه: اندیشه‌های رایج و دیدگاه‌های انتقادی، چاپ اول، نشر همشهری، تهران