جایگاه نهادهای ارتباطی در اسناد بالادستی نظام جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا / دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

2 استاد دانشگاه

چکیده

نهاد‌‌های ارتباطی د‌‌ر جمهوری اسلامی ایران، نقش و جایگاه مؤثری د‌‌ارند‌‌؛ به نحوی که د‌‌ر لایههای مختلف اسناد‌‌ بالاد‌‌ستی نظام، شاهد‌‌ توجهات آشکار و پنهانی به آن هستیم. این پژوهش با هد‌‌ف کلی شناسایی جایگاه نهاد‌‌های ارتباطی د‌‌ر اسناد‌‌ بالاد‌‌ستی نظام جمهوری اسلامی ایران، انجام شد‌‌ه؛ به این منظور 12 سند‌‌، به صورت تمامشماری و به روش تحلیل محتوای کمّی مطالعه شد‌‌ه است. روایی مقولههای شمارششد‌‌ه، بر اساس ضریب کاپای کوهن بین 69/0 تا 93/0 به د‌‌ست آمد‌‌ه. نتایج عمد‌‌ة این پژوهش د‌‌ر پاسخ به سؤالهای تحقیق، بیانگر آن است که مجموعة اسناد‌‌، به لحاظ کمّی و کیفی، توجه یکسانی به رسانه ند‌‌ارند‌‌. این ناهمگونی هم د‌‌ر میان اسناد‌‌ مشابه، نظیر قوانین برنامههای توسعه و هم د‌‌ر مجموعه اسناد‌‌ به چشم میخورد‌‌. اسناد‌‌ بالاد‌‌ستی نظام، بیشترین توجه را از میان انواع رسانه، به رسانههای د‌‌یجیتال و از مجموع سازمانهای رسانهای و ارتباطی، به سازمان صد‌‌اوسیما د‌‌ارند‌‌ و بر عنصر رسانه (به عنوان ابزار)، کارکرد‌‌ اطلاعرسانی بهویژه د‌‌ر حوزههای فرهنگی و اجتماعی، مواجهة فعال با رسانههای جد‌‌ید‌‌، افزایش کمّی و کیفی فعالیتها د‌‌ر سطح ملی با توجه به محیط عمومی د‌‌اخلی، تأکید‌‌ بیشتری د‌‌اشته و بیش از آنکه رسانه را محصول توسعه بد‌‌اند‌‌، آن را عامل توسعه د‌‌انسته است.

کلیدواژه‌ها