نگاهی نظری به دیپلماسی عمومی آمریکا /نوشتة :دکتر فؤاد ایزادی/ ترجمة :محسن بدره

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

مقالة حاضر چارچوب غالبی را به چالش می‌کشد که همچنان راهنمای اقدامات کنونی دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکاست و تأکید دارد که این دیپلماسی عمومی بدون تغییرات عمدة ساختاری، فاقد مشروعیت اخلاقی است. مروری بر اقدامات دیپلماسی عمومی گذشتة آمریکا نشان می‌دهد که این فعالیت‌ها  عمدتاً در برگیرندة جریان یک طرفة ارتباطاتی با تکیه بر مدیریت تصویرسازی بوده‌اند. با استفاده از نظریه‌های هژمونی، متمایزانگاری آمریکایی، شرق‌شناسی، و امپریالیسم فرهنگی، نویسنده به تبیین چارچوبی نظری برای تحلیل دیپلماسی عمومی آمریکا می‌پردازد. بر این اساس نویسنده بر این عقیده است که دیپلماسی عمومی تنها در صورتی از تبلیغات سیاسی (یا جنگ روانی) فراتر می‌رود که از روش‌های ارتباطات دوسویه استفاده کند و در هدف متقارن باشد. به بیان دیگر دیپلماسی عمومی نباید قطع منافع کشور مبدأ را بلکه باید منافع طرفین را تأمین کند. این در حالی است که بسیاری از اندیشمندان، دیپلماسی عمومی کنونی آمریکا را به خاطر پیروی از روش‌های ارتباطاتی جنگ سرد که غالباً یک‌سویه بوده‌اند به چالش کشیده‌اند. براساس نظریة دیپلماسی عمومی برتر، تقارن به این معنی است که اگر تغییر منافع مشترک همه را تأمین کند، طرفین (مثلاً دولت آمریکا و مردم کشورهای هدف آن) آمادة تغییردادن رفتار خود باشند. بنابراین، روابط معطوف در دیپلماسی عمومی نباید صرفاً محدود به روابط نمادین (مانند پیام‌های رسانه‌ای)، بلکه باید در برگیرندة روابط حقیقی باشد. پس باید علاوه بر مناسبات دوسویة رسانه‌ای، پیامدهای عملی این مناسبات هم نظرات و هم منافع طرف‌های مقابل را در برگیرد

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Glance at the US Public Diplomacy

چکیده [English]

 
The present paper challenges the dominant framework that continues to direct the current measures of the US public diplomacy and emphasizes that this public diplomacy without major structural changes, is lacking ethical legitimacy. An overview of the measures taken by the US public diplomacy in the past shows that such measures mainly embodied the one-way communicational current by relying on the portrayal management. By using the theories of hegemony, American exceptionalism, Orientalism, and cultural Imperialism, the author explains the theoretical framework for the analysis of the US public Diplomacy. Accordingly, the author believes that public diplomacy goes beyond political propaganda (or psychological warfare) only if it uses the two-way communicational methods and be symmetric in the goal. In other words, the public diplomacy should not only maintain the interests of the country of the origin but also the interests of the two sides. This is at a time when many scholars have been challenging the present American public diplomacy for adverting to the communicative methods of the Cold War which have often been one-way. Based on the theory of the superior public diplomacy, symmetry means that if a change ensures the common interests of all, the two sides (for example, the US government and the people of its target countries) will be ready to change their behavior. Therefore, the relations depending on the public democracy should not be limited to symbolic relationships (such as media messages), rather they should include the real relations. So, in addition to the two-way media relations, the practical consequences of these relations should consider both the opinions and the interests of the opposing sides.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Public diplomacy
  • political propaganda
  • hegemony
  • American exceptionalism
  • Orientalism
  • cultural Imperialism
  • superior public relations theory