روزنامه‌نگاری کُنشگر چشم‌اندازی نو در ارتباطات توسعه (مطالعة موردی: رسانه‌ای‌شدن میراث فرهنگی در ایران)/ نوشته : هادی خانیکی و مرضیه کوهستانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

طی سال‌های اخیر، رویکردهای نوینی در روزنامه‌نگاری شکل گرفته‌است که روزنامه‌نگاری شهروندی، روزنامه‌نگاری صلح، روزنامه‌نگاری‏ گفت‌وگو، روزنامه‌نگاری‏ محیط‌زیست و روزنامه‌نگاری‏ سلامت از جمله آنهاست.
در این میان روزنامه‌نگاری کُنشگر و استفاده از رسانه‌های جایگزین جایگاه ویژه‌ای در ارتباطات توسعه به خود اختصاص داده‌است. در این مقاله سعی شده‌است شکل‌گیری این نوع روزنامه‌نگاری در ایران بررسی شود. از آنجا که اولین نمونه‌های این نوع ارتباطات در حوزة میراث فرهنگی بوده‌است، اینمقاله به این موضوع پرداخته‌است. در ابتداسیرتطوروشکل­گیریرسانه­های کُنشگر  وجایگاهآنهادرزیست­بومجدیدرسانه­ایموردبررسیقرارگرفته و با تکیه بر مبانی ارتباطی آن در دو نظریة مهم ”جامعة شبکه‌ای“ مانوئل کاستلز و ” ارتباطات مشارکتی“ جان سرواس که مفهوم ”روزنامه‌نگاری کُنشگر “ تشریح شده‌است. پس از آن نحوة رسانه­ای شدن میراث فرهنگی در ایران که بخشی از آن با روش­های روزنامه­نگاری کُنشگر و جایگزین سازگار بوده، مورد مطالعه قرار گرفته و با متخصصان و کارشناسان و روزنامه­نگاران و کُنشگران این حوزه گفت‌وگو شده‌است.
در این تحقیق با استفاده از روش نظریة زمینه­ای (Grounded Theory) نهایتاً وضع موجود و مطلوب روزنامه‌نگاری کُنشگر در حوزة میراث فرهنگی در قالب دو مدل به تصویر در آمده‌است. 

کلیدواژه‌ها