نقش تلویزیون در ایجاد و تقویت فضای عمومی در جمهوری اسلامی ایران از دیدگاه خبـرگان ارتباطی و مدیـران رسـانه /نوشته : سیدوحید عقیلی و اعظم علی اصفهانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

بیش از سه دهه از انقلاب اسلامی‌ایران می‌گذرد. افکار عمومی ‌و گسترة همگانی به‌عنوان یکی از دارایی‌های اصلی هر جامعه دستخوش تغییراتی شده‌اند. نهادهای خاصی از جمله رسانه‌ها و به‌ویژه تلویزیون، به‌عنوان پرهزینه‌ترین و اصلی‌ترین نهاد فرهنگی کشور در این تغییرات اثرگذار بوده‌اند. با توجه به اهمیت و اثر نهاد رسانه در این دوران، مسئلة اصلی این پژوهش ”بررسی نقش رسانه‌ها و به‌طور خاص تلویزیون در ایجاد فضای مفاهمه و گفتمان در جمهوری اسلامی ‌ایران“ است. سؤال اصلی این است که آیا تلویزیون موجب تأثیر در فضای گفتمان و مفاهمه در ایران شده‌است؟ اگر تأثیر داشته این تأثیر در جهت تقویت بوده یا تأثیر؟ مبنای تئوریک، نظریة گسترة همگانی هابرماس است. روش تحقیق، توصیفی‌ـ تحلیلی و توصیفی‌ـ زمینه‌یابی و روش اجرا، کتابخانه‌ای‌ـ اسنادی، مصاحبه و دلفی است. ابزار گردآوری داده‌ها و اطلاعات فیش تحقیق و پرسشنامه است. نتایج نشان می‌دهد که تلویزیون بر گستره همگانی ایران تأثیری در جهت تقویت دارد. اما شبکه‌های تلویزیونی نتوانسته‌اند مسائل ضروری و مبتلا به جامعه را به شایستگی انعکاس دهند و فارغ از سوء گیری به گفت‌وگوی عقلانی و طرح آزادانه، آگاهانه و نقادانه و منطقی مسائل عمومی ‌بپردازند

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Role of TV in Developing, Strengthening Public Sphere in IRI from the Viewpoint of Communication Experts, Media Managers

چکیده [English]

More than three decades have passed since the culmination of the Islamic Revolution of Iran (1979). Public opinion and public sphere have undergone changes as one of the main assets of each society. Certain institutions, including the media and especially television - as the most expensive and fundamental cultural institution of the country - have been influential in bringing about such changes. With regard to the importance and effect of the media in this era, the main theme of this research is “studying the role of the media, especially television, in creating an environment of discourse and dialogue in the Islamic Republic of Iran.” The main question is whether television has influenced the environment of discourse and dialogue in Iran? If so, whether this influence has been towards strengthening or affecting? Theoretical basis of the study is of the public sphere of Jürgen Habermas. The research methodology is analytical-descriptive and descriptive-survey. Library and documentation, interview, and Delphi techniques have been used to collect data and research cards and questionnaires as instruments for gathering information. The results show that television has a strengthening influence on public sphere in Iran. But TV networks have failed to properly reflect the major issues affecting the society and conduct a logical dialogue and raise general issues freely, analytically and critically away from any orientation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Media Management
  • Television
  • Habermas
  • Public Sphere