سینمای ایران در سینمای غرب (تحلیلی از فیلم سینمایی طبیب ”بوعلی سینا“ ) /نوشته : سید محمد مهدیزاده و ناصر اسدی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

از ویژگی‌های جهان‌بینی غرب، خودبرتر بینی ذاتی آن است. این خصیصه، در همة ابعاد قابل بررسی است. یکی از حوزه‌هایی که نگرش و الگوهای فرادستانه غرب را بازتاب می‌دهد، فضای رسانه‌ای و محتوای آن است. سینما یکی از ابزارهای مهم و قدرتمند در بازنمایی ”خود“ و ”دیگران“ بوده‌است. کشورهای غربی با بهره‌گیری از این ابزار نه‌تنها به تولید و بازتولید اسطوره‌های غرب متمدن می‌پردازند، که همواره کلیشه‌های ”غیر“ نامتمدن را چارچوب‌بندی می‌کنند. فیلم سینمایی طبیب، همانند فیلم‌های بسیار دیگری که صنایع رسانه‌ای غرب در این راستا تولید و پخش کرده‌اند، این بار موضوع چندبُعدی دیگری را به تصویر کشیده‌است. ایران، اسلام، و ابن‌سینا (به‌عنوان نمونه‌ای از نخبگان ایرانی) در این فیلم بازنمایی شده‌اند. این موضوعات در قالب نشانه‌شناسی مورد تحلیل قرار گرفته‌اند و آنچه ماحصل این پژوهش است، افزون بر جعل و تحریف تاریخ از سوی سازندگان فیلم و روایت، نمایشی از غرب ذاتاًَ برتر و دیگران ذاتاً پست‌تر است.

کلیدواژه‌ها