چگونگی کاربرد ” گفت‌‌و‌گو“ در قالـب برنامه‌های تلویزیـونی نوشتة محبوبه علی‌محمدی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

گفت‌وگو از ” گفت“ و ”گو“ (dialogue) برآمده و این چنین ناظر بر دو یا چند نفر است که به تبادل اندیشه یا دیدگاه خود می‌پردازند. این گونة گفتاری به‌دلیل تبادلی که از آن انتظار می‌رود ابتدایی‌ترین و البته مهم‌ترین نوع ارتباط بشری است، چراکه پیش از شکل‌گیری رسانه‌های دیگر وجود داشته و خود به‌عنوان رسانه‌ای شفاهی به شیوه‌ای صمیمی و رودررو (face to face) پیام‌ها را میان افراد منتقل کرده است. همین مهم همچنان موجب می‌شود که این شیوة ارتباطی به‌عنوان روشی پر کاربرد در رسانه‌های گوناگون مورد استفاده قرار گیرد که سهم تلویزیون در این میان قابل توجه است. این مقالة پژوهشی با تمرکز بر بنیان‌های گفت‌وگو سعی دارد ابعاد ”محتوایی“ و ” شکلی“ گفت‌وگو را در قالب یک برنامة تلویزیونی بازشناسد. اسناد موجود و مصاحبه با 15 تن از کارشناسان حوزة ارتباطات و تولید تلویزیونی، منابع گردآوری داده‌ها در این مقاله را فراهم آورده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که نقطة ثقل ”محتوا“ در این برنامه‌ها متنی است چند بُعدی که دیدگاه‌های متناظر را بازتاباند و صیرورت آن در ذهن مخاطب، نکته‌های دیگری را روشن کند. اما ”شکل“ گفت‌وگو تابعی از متن است که باید بیش از همه در خدمت معنای گفت‌وگو قرار گیرد و هماهنگ با آن باشد

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

How to Use "Dialogue" within the Framework of TV Programs Mahboobeh Ali-Mohammadi

چکیده [English]

Dialogue is conversation between two or more people involved in exchange of ideas or opinions on a particular issue. This spoken variant, due to its exchanging nature, is the most basic and of course the most important kind of human connection, as it has existed long before other media and has been used as an oral media to transfer messages among individuals in a sincere and face to face manner. This same manner continues to be used as a highly applicable method in various media, with television having a considerable share in it. Concentrating on the bases of dialogue, this research paper intends to recognize the “content” and “form” dimensions of dialogue within the framework of a television program. The existing documents and interviews with 15 experts in communication and television production fields have provided the required data for this paper. The findings show that the gravity center of “content” in the programs is a multi-dimensional context that reflects corresponding viewpoints and that its reflect on the mind of the audience brings to light other points. However, the “form” of the talk is a function of the context that must be employed more than anything else at the service of the meaning of the talk and must be synchronized with it

کلیدواژه‌ها [English]

  • Dialogue
  • Media talk
  • Television Program Structure
  • Content of Dialogue-Based Programs
  • Formsof Dialogue-Based Programs