رابطه فرهنگ دموکراسی نوین مشارکتی و استفاده از شبکه های اجتماعی (مطالعه موردی: معلمان شهر اصفهان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی , گروه علوم سیاسی , دانشکده علوم اداری و اقتصاد , دانشگاه اصفهان, اصفهان , ایران

چکیده

این مقاله، به موضوع رابطة فرهنگ دموکراسی نوین مشارکتی و استفاده از شبکههای اجتماعی، در جامعة معلمان شهر اصفهان میپردازد. دموکراسی نوین مشارکتی، کاربرد نوآورانة رسانههای جدید، در جهت عمق بخشیدن به حکومت دموکراتیک از طریق تسهیل مشارکت مستقیمتر مردم، در تصمیمگیریهای سیاسی است. شکلگیری فرهنگ سیاسی مشارکت بر مبنای فضای نوین ارتباطی، بین همه گروههای مختلف جامعه اهمیت دارد، اما شکلگیری این فرهنگ، بین معلمان، به دلیل نقش کلیدی آنان در فرایند جامعهپذیری سیاسی از اهمیت مضاعفی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، پاسخ به این سوال است که فرهنگ دموکراسی نوین مشارکتی جامعة معلمان، بر بستر استفاده از شبکههای اجتماعی چگونه است؟ برای این مقصود، متغیرهای استفاده از شبکههای اجتماعی و فرهنگ دموکراسی نوین مشارکتی در جامعة معلمان شهر اصفهان، سال تحصیلی 97-1396، با روش پیمایش مورد سنجش قرار گرفته است. نتایج به دستآمده، بیانگر آن است که رابطة بین فرهنگ دموکراسی مشارکتی با استفاده از شبکههای اجتماعی، در نمونة مورد بررسی با وجود قید "اعتماد به شبکههای اجتماعی"، رابطهای معنادار و همسو است. به عبارتی، لزوماً استفاده از شبکههای اجتماعی منجر به ایجاد و یا افزایش سطح فرهنگ دموکراسی مشارکتی نمیشود، بلکه زمانی که مراجعه به شبکههای اجتماعی، به عنوان منبع آگاهی از اخبار و اطلاعات سیاسی، با اعتماد به این رسانه همراه شده، در ارتقای سطح فرهنگ دموکراسی مشارکتی پاسخگویان مؤثر بوده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between the Culture of Modern Participatory Democracy and the Use of Social Networks (Case Study: Teachers of Isfahan)

نویسنده [English]

  • Maryam Hayek
PhD Student in Political Sociology, Department of Political Science, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran
چکیده [English]

This article deals with the relationship between the culture of modern participatory democracy and the use of social networks within the teachers' community of the Iranian central city of Isfahan. New participatory democracy is an innovative system for using new media to deepen democratic governance by facilitating more direct participation of the people in political decision-making. The formation of a political culture of participation based on the new environment of communication is important among all different groups of society, but the formation of this culture among teachers is twice important because of their key role in the process of political socialization. The purpose of this study is to answer the question of what is the culture of modern participatory democracy of the teaching community, based on the use of social networks. For this purpose, the variables of using social networks and the culture of modern participatory democracy in the teachers' community of Isfahan, in 2017-18 academic year, have been measured by survey method. The results indicate that the relationship between the culture of participatory democracy and the use of social networks, in the sample under study, despite the constraint of "trust in social networks", is a significant and consistent relationship. In other words, the use of social networks does not necessarily lead to the creation or enhancement of the culture of participatory democracy, but when referring to social networks, as a source of news and political information, is accompanied by trust in this medium, ith as been effective in promoting the culture of participatory democracy of the respondents

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social Networks
  • New Participatory Democracy
  • Political Participation
  • Teacher Communit
 آبیار، منصور؛ امیرمسعود شهرام‌نیا؛ حسین مسعودنیا  و عباس حاتمی. 1396. "نقش حکومت‌های محلی در فرایند توسعه سیاسی مطالعه موردی: ایران". فصلنامه سیاست جهانی. دورة 6، شماره1: 159 ـ 193.
حمیدیه، بهزاد. 1385. "مبانی فرهنگی دموکراسی: (نقد دیدگاه‌های مصطفی ملکیان)". فصلنامه راهبرد یاس. سال2. شماره 5: 233ـ252.
دوبنوا، آلن. 1376. " نظام تربیت شهروند: دموکراسی وکالتی- دموکراسی شراکتی". ترجمه بزرگ نادرزاد. ماهنامه کلک مراد. شماره 89 و 93: 43ـ50. 
رهبرقاضی، محمودرضا؛  حسین مسعودنیا؛ زهرا صادقی نقدعلی و امیرحسین  پوره. 1395. " نقش شبکه‌های مجازی در تمایل به مشارکت انتخاباتی و جهت‌گیری‌های سیاسی". فصلنامه پژوهش‌های ارتباطی. سال23.  شماره 2: 125 ـ 145.  
ساعی، علی و زهیر کریمی. 1391. " تحلیل فرهنگ سیاسی نخبگان سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا".  فصلنامه  جامعه‌شناسی ایران.  دوره 13. شماره 4: 116ـ150.
سلطانی‌فر، محمد و خدیجه ططری . 1390. " تبیین تأثیر فناوری‌های ارتباطی بر جریان‌های سیاسی و اقتصادی" . فصلنامه پژوهش فرهنگی. سال12.  شماره 14: 159ـ183.
عالم، عبدالرحمن؛ احمد میرزازاده و فرامرز بیگلو. 1390. " نسبت اسلام و دموکراسی در اسلام معاصر". فصلنامه سیاست. دوره 41.  شماره 4: 135ـ154.
غفاری، امید؛ محمود کتابی و نفیسه واعظ. 1396. " بررسی تطبیقی توسعه سیاسی در عصر مشروطیت و نخستین دهه انقلاب اسلامی (57-56) با تاکید بر توزیع قدرت". فصلنامه جامعه پژوهی فرهنگی. سال 8. شماره1: 91 ـ 119
لگزیان، محمد؛  سعید مرتضوی و سیدحسین کاظمی . 1387. " مدل مفهومی روابط سازمانی مبتنی بر اعتماد و شفافیت و سازوکارهای کنترلی متناسب". فصلنامه پیام مدیریت. شماره 28: 221-185.
محسنی، منوچهر. 1393. جامعه‌شناسی جامعه اطلاعاتی. تهران: نشر دیدار.
مسعودنیا، حسین؛  رضا محموداوغلی؛ محمودرضا رهبرقاضی و عاطفه فروغی. 1390. " بررسی رابطه استفاده از اینترنت با رویکرد و مشارکت سیاسی مطالعه موردی شهر اصفهان". دو فصلنامه نشریه جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه. سال 14. شماره 35-34: 171ـ192.
موسوی خمینى، روح ا... . 1379. صحیفة امام. جلد 4. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى رحمه ا... علیه.
موسوی، سیدکمال‌الدین اسدنژاد و معصومه احمدآبادی. 1394. " تحلیل جامعه‌شناختی فرهنگ اعتماد در فضای مجازی". فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین. سال اول. شماره4: 247ـ281. 
نوری، مختار و مجتبی قلی‌پور . 1397. "رسانه‌های جدید و کنش جمعی در جامعه سیاسی ایران". فصلنامه جستارهای سیاسی معاصر. سال 9. شماره 2: 33ـ53.
هرسیج، حسین؛ حوا ابراهیمی‌پور؛ محمودرضا رهبرقاضی و مجید ملکان. 1392. " بررسی رابطه فضای مجازی با مشارکت سیاسی: مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه اصفهان". فصلنامه جامعه‌شناسی کاربردی. سال 24. شماره 4:  226-211.
Aichholzer, Georg & Allhutter, Doris.2009. “Online forms of political participation and their impact on democracy”. Austrian Academy of Sciences. workshop of the European Consortium for Political Research (ECPR), Lisbon (Portugal), 14-19 April.
Bherer, Laurence. Dufour, Pascale & Montambeault, Francoise. 2016. “The participatory democracy turn: an introduction”. Civil Society, Volume 12, Issue 3, Pages 225-230.
Dasli, Yilmaz. 2019. “se of Social Media as a Tool for Political Communication in the Field of Politic”. Ordu Universitesi Sosyal Bilimler Arastırmaları Dergisi, Volume 9, Issue 1: 243-251.
Gastil, John & Richards, Robert. 2017. “Embracing Digital Democracy: A Call for Building an Online Civic Commons”. Political Science & Politics, Volume 50, Issue 3: 758-763.
Hague, Barry N & Loader, Brian D.1999. Digital Democracy: Discourse and Decision Making in the Information Age. London and New York: Routledge.
Rheingold, Howard. 1993. The  Virtual Community. Cambridge, Massachusetts, United States: MIT Press 288-32.
Rhue, Lauren  & Sundararajan, Arun.2014. Digital access, political networks and the diffusion of democracy”. Social Networks, Volume 36: 40-53.
Sundberg, Leif. 2019. “Electronic government: Towards e-democracy or democracy at risk?”. Safety Science, Volume 118: 22-32.
Schweitzer, Eva Johanna . 2012. “The Mediatization of E-Campaigning: Evidence From German Party Websites in State, National, and European Parliamentary Elections 2002–2009”. Journal of
Computer Mediated Communication, Volume17, Issue 3: 283-302.
Skoric, Marko. Ying, Deborah & Ng Ying.2009. “Bowling Online, Not Alone: Online Social Capital and Political Participation in Singapore”. Journal of Computer-Mediated Communication, Volume 14, Issue 2: 414–433.
Webster, Frank. 2014. Theories of the Information Society. London and New York: Routledge.