سبک های نوشتاری توییت های انتقادی در میان کاربران ایرانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی , دانشکده علوم اجتماعی , دانشگاه علامه طباطبائی , تهران .ایران (نویسنده مسئول)

2 استاد تمام گروه مطالعات فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

چکیده

با ظهور شبکههای اجتماعی در عصر جدید، نقش رسانههای قدیمی مانند تلویزیون و روزنامه کمرنگتر از گذشته شده است و در فضای دموکراتیک و چندصدایی، این مردم هستند که جای رسانههای تکصدا را گرفتهاند. انسانها، نهتنها دیگر تحت تأثیر پیامهای رسانههای قدیمی قرار نمی‌‌گیرند، بلکه خود تولیدکنندة پیامها هستند. توییتر، به عنوان یک شبکة اجتماعی، نشاندهندة عاملیت و ابرازگری است. توییتهای انتقادی سبک نوشتاری بهخصوصی دارند که آنها را از متون سایر شبکههای اجتماعی متمایز میکند؛ سبکی که سبب جذابیت و تأثیرگذاری آن به کاربران در عرصه کنشورزی سیاسی و انتقادی کمک شایانی کرده است. در این مقاله با استفاده از مکاتب مطالعات فرهنگی، فرمالیسم و روش نشانهشناسی، بهدنبال شناسایی ویژگیها و سبکهای زبانی توییتهای انتقادی، میان کاربران ایرانی هستیم. از ویژگیهای مسلط سبک نوشتاری توییتها، استفاده از بینامتنیت، پارودی، آیرونی، تخیل، تشبیه و غیره بود. کاربرانی که توییتهایشان نشان میداد پیشزمینهها و مطالعههای فراوانی دارند، ارجاعات بسیاری به متون دیگر داشتند؛ زبان طنز را انتخاب کرده و به تخیل و فانتزی علاقهمند هستند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Written styles of critical tweets among Iranian users

نویسندگان [English]

  • fatemeh sadat hosseini 1
  • mohammad saeed zokaei 2
1 Master of Cultural Studies, Faculty of Social Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran (Corresponding Author)
2 Professor, Department of Cultural Studies, Faculty of Social Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
چکیده [English]

With the advent of social media in the modern age, the role of old media such as television and newspapers has diminished, and in a democratic and pluralistic environment, people have replaced the monolithic media. Humans are not only no longer influenced by the messages of the old media, but they are the producers of the messages themselves. Twitter, as a social network, represents agency and expression. Critical tweets have a special writing style that distinguishes them from texts on other social networks; a style that has made it attractive and influential to users in the field of political and critical activism. In this article, we have used the schools of cultural studies, formalism and semiotics to seek to identify the features and language styles of critical tweets among Iranian users. The dominant features of the writing style of tweets were the use of intertextuality, parody, irony, imagination, simile, and so on. Users whose tweets, indicated that they had a lot of backgrounds and knowledge and many references to other texts; they also choose the language of humor and are interested in imagination and fantasy

کلیدواژه‌ها [English]

  • semiotics
  • cultural studies
  • culture of resistance
  • style
  • formalism
اباذری، یوسف. 1380. "رولان بارت و اسطوره و مطالعات فرهنگی". فصلنامه ارغنون.  18: 137 ـ 158.
احمدی، بابک. 1371. ساختار و تاویل متن. تهران: نشر مرکز.
استریناتی، دومینیک. 1388. مقدمه‌ای بر نظریه‌های فرهنگ عامه. ترجمة ثریا پاک‌نظر. تهران: گام نو.
آسابرگر، آرتور. 1379. نقد فرهنگی. ترجمة حمیرا مشیرزاده. تهران: بازشناسی اسلام و ایران.
تودوروف، تزوتان. 1377. منطق گفتگویی میخاییل باختین. ترجمه داریوش کریمی. تهران: مرکز.
سرافراز، حسین. 1389. "دیک هبدایج؛ خرده‌فرهنگ‌ها و معنای سبک". نامه فرهنگ و ارتباطات، (1) 2: 171 ـ 196.
سلدن، رامان. 1372. راهنمای نظریه ادبی معاصر. ترجمة عباس مخبر. تهران: طرح نو.
سمننکو، الکسی. 1395. تاروپود فرهنگی: درآمدی بر نظریه نشانه‌شناختی یوری لوتمان. ترجمة حسین سرافراز. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
صلاحی، عمران. 1382. خنده‌سازان و خنده‌پردازان. تهران : نشر علم .
کاستلز، مانوِئل. 1393. شبکه‌های خشم و امید: جنبش‌های اجتماعی در عصر اینترنت. ترجمة مجتبی قلی‌پور. تهران: مرکز.
کالر، جاناتان. 1393. در جستجوی نشانه‌ها: نشانه‌شناسی،‌ادبیات، واسازی. ترجمة لیلا صادقی. تهران: علم.
گراهام، آلن. 1380. بینامتنیت. ترجمة پیام یزدانجو. تهران: مرکز.
نامور، بهمن مطلق. 1390. درآمدی بر بینامتنیت: نظریه‌ها و کاربردها. تهران: سخن.
وبستر، راجر. 1382. پیش‌درآمدی بر مطالعه نظریه ادبی. ترجمة حسین پاینده. تهران: روزنگار.
افتاده، جواد. 1392. ویژگی‌ها و الگوهای رسانه‌های اجتماعی مطالعه موردی: تحلیل شبکه توییتر. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه علامه طباطبائی.
روزبهانی، مهدی. 1398.  نقش توییتر در برجسته‌سازی موضوعات در افکار عمومی دانشجویان دانشگاه‌های تهران، دانشگاه علامه طباطبایی.
تسلیم جهرمی، فاطمه و یحیی طالبیان. 1390. "تلفیق احساسات ناهمگون و متضاد (گروتسک) در طنز و مطایبه (نمونه مورد مطالعه: کاریکماتورهای پرویز شاپور)". فصلنامه فنون ادبی. سال سوم. شمارة 4: 1 ـ 20.
مولانا، سیدحمید. 1387. "مکاتب فرهنگ و اراباطات: تأملی در ناگفته‌ها". فصلنامه رسانه. دورة 19. شمارة 73: 23 ـ 30.
مهدی‌زاده، سیدمحمد. 1391. "مصرف فرهنگی و رسانه‌ای مخاطبان فعالی". فصلنامه رسانه. دوره 23. شمارة 89: 25 ـ 42.
فرقانی، محمدمهدی و پردیس سیاسی. 1396. " طنز مطبوعاتی و گفتمان‌های سیاسی در سه دوره اصلاحات، اصول‌گرایان اعتدال". فصلنامه رسانه. دوره 28. شماره 109: 5 ـ 26.
Levinson, paul. 2009-2013. New New Media, Penguin/Pearson.
Bakhtin, M. M./V. N. Volosinov. 1986. Marxism and the Philosophy of Language, L. Matejka and l. R. Titunik (trans.), Harvard University Press, Cambridge MA and London
Bakhtin, M.M. 1984. Problems of Dostoevsky’s Poetics, C. Emerson(trans. And ed), University of Minnesota Press, Minneapolis MN.
Barthes. 1988. the semiotic challenge, oxford, Blackwell